Freddie & the Dreamers – niet cool maar wel fucking A

Door Klufts blog over uncoole bands ben ik toch een beetje gemotiveerd om toch eens wat te schrijven over mijn favoriete uncoole band: Freddie & the Dreamers. Ik kan er niet eens zo veel over schrijven, behalve wat iedereen al weet. Freddie & the Dreamers deden belachelijk dansjes en überhaupt belachelijk, en verder pleit er nog tegen ze dat hun bassist leek op Nazi Paternotte. Kortom erger bestaat er waarschijnlijk eigenlijk niet qua band.

Zo zagen ze er dus uit:
)

Dan heb je Freddie & the Dreamers wel gezien. Maar wat ik dus heel bijzonder vind aan deze band is dat ze bewust zo uncool waren. Rare dansjes doen terwijl je in die tijd alleen maar stoer was als je duister in de camera keek zoals de Rolling Stones. Freddie en de zijnen deden dat niet. Die deden maf. En Freddie was natuurlijk de mafste en dat kon-ie bijzonder goed. Freddie (Garrity) had een uitzonderlijke stijl qua mafheid. Maf doen was zijn ding. Niks cool. Niks stoer. Gewoon maf.

Jammer van de kutkwaliteit maar hier zie je dus hoe humoristisch en vrolijk en blij deze band was:
)
Ik word hier 50 jaar na dato nog steeds vrolijk van.

Deze laat ik graag zien want je kan hier goed zien hoe charmant en humoristisch deze band was:
)
Hun grootste hit staat hier niet eens bij maar kijk bv dit:
)
Je ziet toch gewoon dat dit een hele leuke band is, met schijt aan alles?

En de muziek is gewoon goed. Niks op aan te merken, behalve dat het uiteraard een beetje gedateerd is, zoals zoveel muziek uit die tijd.

Het mooiste nummer van Freddie & the Dreamers vind ik “Tell me when”. Volgens mij kan dat nummer nog steeds een keer verschrikkelijk groot worden.
)

Het origineel van “Tell me when” zou overigens best wel eens van de Applejacks kunnen zijn. Dat vragen wij ons hier ter redactie regelmatig weer eens af:
)