Progrockklassieker du jour: Heart Of The Sunrise

Niet de meest complexe song van Yes, maar dat is wat mij betreft juist een compliment. Yes is één van die bands uit de vroege jaren ’70 die door veel critici is weggeschreven als zijnde pretentieuze onzin, maar dat is niet altijd even terecht. Na Close To The Edge ging het inderdaad helemaal fout en verzoop de band in haar eigen pretenties, maar op The Yes Album, Fragile en Close To The Edge staan diverse juweeltjes.

Op Heart of the Sunrise weet de band muzikale virtuositeit te koppelen aan intensiteit en beeldschone melodielijnen. Zanger Jon Anderson heeft nooit emotioneler geklonken. De tekst mag je vergeten: Anderson’s stem fungeert hier primair als instrument.