Happy birthday, Neil Young!

Neil Young is vandaag 76 jaar jong geworden. Neil is natuurlijk één van de hele, hele groten, vandaar dit saluut van de redactie van Krapuul.

Arnold’s favoriet: Cinnamon Girl. Want één van de beste riffs ooit én een geliefde gehad die een beetje naar kaneel rook. Vandaar.

Arnold eist er nog eentje op. Mag, want het is moeilijk kiezen uit zo’n omvangrijk, briljant oeuvre. Ohio, geschreven nadat de Nationale Garde op 4 mei 1970 op de campus van Kent University vier studenten doodschoot die protesteerden tegen de oorlog in Vietnam.

Down by the River, één van Laurent’s favorieten. Vanwege de intensiteit en de dynamiek:

Tweede keuze van Laurent Is Words (Between the Lines of Age). Want: “van dat nummer heb ik geleerd hoe te “articuleren” als je een solo speelt, hoe je heel bewust het volume van elke noot moet controleren”.

Tot slot mijn keuzes. Als eerste de titelsong van Tonight’s the Night, één van de meest deprimerende albums uit de muziekgeschiedenis. Geschreven n.a.v. de dood door een overdosis heroïne van twee vrienden van Neil Young, gitarist Danny Whitten en roadie Bruce Berry. “The record chronicles the post-hippie, post-Vietnam demise of counterculture idealism, and a generation’s long, slow trickle down the drain through drugs, violence, and twisted sexuality“, om Dave Marsh te citeren.

Als afsluiter een positieve boodschap van Neil: wát er ook gebeurt, rock ’n roll zal nooit sterven. Kurt Cobain zou de regel “it’s better to burn out than to fade away” iets te letterlijk nemen, tot schrik van Neil. Aan deze snoeiharde grungeversie kunnen Nirvana en Pearl Jam nog een puntje zuigen.

Uitgelichte afbeelding: By Tore Sætre – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=51740781