Mijn leven met de Beatles – Aflevering 1

Bloggen is prikkelen en in zekere zin vaak ook gewoon een beetje trollen. En met een post over de Beatles weet je gewoon dat je mensen keihard kwetst en raakt. Want iets positiefs schrijven over de Beatles mag nu eenmaal niet. Madonna heeft veel meer voor de populaire muziek betekend dan de Beatles. Zoiets. Er zijn tientallen bands die veel belangrijker zijn geweest dan de Beatles. Meestal blijven die dan onbenoemd. Uiteraard zou ik zeggen maar ik ben er op zich ook best benieuwd naar. Welke bands zijn dat dan? En waarom? Ik lees het wel in de comments.

Waarom de Beatles voor mij belangrijk zijn heb ik al vaker uitgelegd. Ik ben er mee opgegroeid. Ik heb sinds ik baby was de Beatles altijd beschouwd als de belangrijkste muziek die er bestaat. Inmiddels ben ik bijna een halve eeuw ouder bijna en ik luister bijna nooit meer naar de Beatles omdat ik de muziek letterlijk kan dromen. Ik ben ooit gediagnosticeerd of hoe dat heet met een zogenaamd “absoluut gehoor” en dat werkt nog steeds vrij goed. Dit helpt als je muziek wil dromen.

Mijn ouders vonden ooit dat ik blokfluit moest leren spelen. Want blokfluit was de moeder van alle muziek. En zo ging ik dus gewoon 4 fukking jaren op blokfluitles. Eigenlijk wou ik gewoon rock en rollen maar dat was toen niet aan de orde. Vergelijkbaar met hun reden om mij niet naar de LTS te sturen, waar ik naar toe wou. Nee ik moest gymnasium want timmerman kon ik altijd nog wel worden. Zo werkt dat ook met blokfluit: je kan altijd nog een rockster worden maar eerst blokfluit.

In die tijd (ik spreek eind jaren 70) gingen wij vaak op vakantie naar Frankrijk in een Renault 4. Onze bouvier, want die hadden wij uiteraard ook, was altijd de eerste die in de Renault 4 sprong. Die zag dat reizen wel zitten.

En het was in Franse bergen, ik weet niet meer waar, dat ik als 9-jarige of zo, mijn superblokfluit eens pakte op een avondje na de BBQ.

En ik speelde de (blokfluit) solo van het Beatles nummer The Fool On The Hill. Zie beneden.

En toen ik klaar was klonk er ergens uit die bergen een andere blokfluit. Ook de solo van The Fool On The Hill.

En toen hebben wij nog een tijdje tegen elkaar op zitten fluiten.

Wat ook bijzonder is aan The Fool On The Hill is dat ik ooit eens een dure pick up met dito speakers kocht en ontdekte dat de baspartij van The Fool On The Hill wordt gespeeld door een mondharmonica.

Dat wist je zeker niet he van The Fool On The Hill?

Zo dit was mijn eerste artikeltje over mijn leven met de Beatles. En aangezien het kerst is denk ik dat er nog best wel veel zullen volgen. Heb je daar last van dan moet je zelf een site beginnen zonder de Beatles.

The Fool On The Hill:
Geschreven door Paul McCartney, maar staat, zoals gebruikelijk, op naam van Lennon-McCartney. Opgenomen in 1967. Het nummer kwam zowel op de (Britse) ep als de (Amerikaanse) lp Magical Mystery Tour terecht en werd gebruikt in de gelijknamige film

10 gedachten over “Mijn leven met de Beatles – Aflevering 1”

  1. Mij krijg je daar niet mee op de kast JvdH. Wat een tijden toen jonge mensen nog gewoon gek konden doen en op een hill top gingen staan spinnen. Maar even, voor de niet Beatles exegeten, moet je er misschien een paar feitjes bijgeve, album titel, jaar van uitgave. Of moet ik dat maar zelf opzoeken.

    Ik heb Á day in the life’ ook maar even meegenomen en wacht op. En als je bij this langs komt kan je Ruber Soul en Imagine nog op LP beluisteren. Wie wat bewaart die heeft wat.

  2. Behalve dat ik dit een heel mooi nummer vind, valt voor mij die blokfluit het meeste op in je relaas. Ook ik kreeg, ik geloof op m’n zesde verjaardag, een blokfluit. Want daar begint elke glansrijke muzikale carrière mee moeten mijn ouders gedacht hebben. Ik heb mezelf voor de trauma’s weten te behoeden, door die blokfluit nog op de zelfde dag voorgoed onbruikbaar te maken, door hem bij het bouwen van een zandkasteel, eerst als schep en daarna als uitkijktoren van genoemd kasteel te gebruiken. Geen blokfluitlessen voor mij dus. Misschien was alles anders gegaan als ik toen The Fool on the Hill al eens had gehoord. Misschien was ik dan nu wel een beroemde fluitiste geweest. Later heb ik nog een accordeon, een synthesisertje en een piano gekregen. Alle instrumenten waren ongeveer hetzelfde lot beschoren als die stomme blokfluit. 🙂 De accordeon heb ik in tweeën getrokken, het synthesisertje heb ik laten doorbranden, en de piano is op feestjes dusdanig mishandeld dat er door geen enkele pianostemmer nog iets aan te redden viel. Ik ben waarschijnlijk ook gewoon een Fool on a Hill.

  3. Nou mijn proza behoeft vele correcties en daar zijn de gevraagde feitjes over Magic Mystery Tour niks bij. Waarvoor dank. Wat betreft de vele spelfouten, JvdH is wel erg vergevingsgezind op Kerstavond. Zou het toch iets betekenen, die mythe?

  4. Nou zou je hier normaliter mijn gezeik over het gejengel van de Beatles moeten horen , maar je hebt ( per ongeluk ?? 😉 ) iets geschreven over het enige nummer wat mijn goedkeuring kan wegdragen … Nog een opmerking die een Engelse vriend van mij zijn dochter gaf toen die hem vroeg of hij “vroeger” een Beatles of een Stones fan was “The only proper use for a Stone is to crush a Beatle ” 😉

  5. Hahaha Al Bakra, het laatste klopt helemaal.
    Doch moet je de Beatles credit geven voor hun reuze bijdrage aan de pop muziek.

    Zeker in dezen onderscheid moeten maken naar de melancholie over je eigen vervlogen jeugd.

  6. KtJ,’ik had het over mijn eigen spelfouten en de vergevingsgezindheid van jvdH tentijde van de Kerst (mythe) ten aanzien van deze fouten.

    Onze selectie uit het vyniel voor de kerstdagen, bevatte ook Beatles (let it be) en natuurlijk JL (Imagine). We hebben twee versies van ‘just a jealous guy’ gedraaid, Brian Ferry en John. Maar ook Astrid Gilberto (girl from Ipenema), Tom Petty (face in the crowd), Sting (Englishman in NY), Dire Straits (brothers in Arms), Le Chic (freak out, I want your love), Diana Ross (Mahogany) en nog veel meer, niet in de laatste plaats Dave Brubeck (Take Five), dat draaide mijn vader al in 1960 en Shirley Bassey, the greatest singer ever. En onze kinderen zijn niet eens weggelopen.

    Het is geen toeval dat de Stones daar niet bij zitten, al heb ik ze wel staan. Gewoon niet geschikt voor de Kerst en eigenlijk nergens voor geschikt. Rampestamp en bot gehak, met een grote mond. Ronnie Wood had er beter aan gedaan zich niet bij dat zooitje te voegen.

Reacties zijn gesloten.