Bij de sterfdag van Elvis Presley

Vandaag, in 1977, stierf Elvis Presley. Eigenlijk iedereen die ik ken haat ‘m, dat is eigenlijk mijn hele leven al zo, ik weet nog dat mijn vader zaliger mij diverse malen iets als “stop nou eens met die teringherrie van die vetzak” toebeet, maar de man heeft toch iets goeds gedaan. Op wikipedia lees ik dat hij inmiddels zo’n 1.6 miljard platen heeft verkocht. Dan kan je bijna toch niet verkeerd bezig geweest zijn. Doe het hem maar eens na.

Wat kan je zeggen over Elvis? Nou heel veel. Dat zal ik jullie besparen. Sommige mensen zeggen dat hij nog leeft, anderen dat hij naakt in foetushouding stierf op de plee.

Er zijn eigenlijk 2 soorten Elvis, de dikke en de dunne.

Het is politiek correct qua Elvis om de dunne wel goed te vinden en de dikke niet. Zo heb ik zelf ook decennialang rondgelopen. Echter ben ik later toch ook de dikke Elvis gaan waarderen.

Hieronder wat voorbeeldjes van de dunne:

Hier een grote video over Elvis in het begin.

Elvis, die er vaak van wordt beschuldigd “alles van de zwarten” te hebben afgekeken, hetgeen uiteraard grotendeels waar is, ontwikkelde toch een eigen muziekstijl, die later bekend zou worden als “rockabilly”.

Omdat op je op die oude filmpjes het geluid niet echt goed kan horen hier een goed voorbeeld van die stijl. “Doghouse-bass”, akoestische en electrische gitaar, en uiteraard drums. En reverb.

Behalve wilde “neger-muziek” heeft gospel ook een grote invloed gehad op Elvis, hier een mooi voorbeeld:

Nadat Elvis in de US Army heeft gediend in Duitsland, moet hij van zijn manager Colonel Tom Parker, een Nederlander van geboorte die eigenlijk Dries van Kuijk heette en afkomstig was uit Breda, in allerlei tamelijk idiote speelfims gaan spelen, musicals eigenlijk, met flinterdunne verhaaltjes, maar wel met af en toe best aardige liedjes.

Om weer een echte rocker te worden kwam Elvis terug als Rocker met hoofdletter R, gekleed in het leer, met zijn zogenaamde ’68 Comeback Special. Hieronder integraal te bekijken:

Vervolgens volgt er een partij toeren door de USA, en de zogenaamde Dikke Elvis Periode. Wel weer met de nodige hits, hieronder een paar.

Op het laatst speelt ie voornamelijk nog in Vegas:

De drugs en de peanutbutterbanana sandwiches en de Jim Beam geroerd door de chocomel beginnen toch een zeker effect te krijgen op het laatst. Hier dan nog een hele dikke om het af te leren:

10 gedachten over “Bij de sterfdag van Elvis Presley”

  1. Ik ben hem anders gaan bekijken toen ik van zowel James Brown als de Everly Brothers las dat ze tegen hem opkeken – en dat hoefden zij toch niet te doen eigenlijk.

    Ik heb net mijn persoonlijke Elvis top-5 op twitter losgelaten, hier dan mijn nr.1 – een lied voor een vijftienjarige die even ernstig ziek was en wiens einde toch niet aangebroken bleek.

    Puppet on a string, nee niet dat ellendige nummer van Eurovisie

  2. Bijna iedereen die ik ken waardeert juist Elvis. Zijn stem is uniek. Zeker er waren nummers die gemiddeld waren, maar als je die vergelijkt met de meeste popmuziek steken ze er bijna altijd met kop en schouders boven uit. De tijd dat hij dik was is een zeer klein onderdeel van zijn grootse carrière. Helaas wordt meestal dat door de media opgepakt. Het is interessant om eens na te denken waarom dat is, want de grote hits die de popmuziek hebben vorm gegeven worden gemakshalve kleinerend benaderd.
    Opvallend is dat de laatste jaren meer en meer artiesten toegeven positief beïnvloed te zijn door de King, terwijl de generatie die in de jaren 60 en 70 jong was zich expres tegen hem verzette omdat hij de voor hen ‘oudere muziek’ vertegenwoordigde! Niet wetende dat hij hoe dan ook de basis, grond en wortel van de pop was.
    Kijk eens serieus naar zijn achievements! Je zult ontdekken hoeveel van zijn muziek, bewegingen en zelfs danspassen (shows uit de vijftiger jaren en bijvoorbeeld Jailhouse Rock) zijn overgenomen door de groten van de popmuziek.
    Hij was de King of Rock & Roll en wellicht zelfs de king of pop muziek omdat hij op alle vlakken van populaire muziek grote hits heeft gehad.
    En voor hen die niet van zijn muziek houden: respecteer een ander en stop het neerbuigend spreken over de grootste artiest van de twintigste eeuw (want dat blijft een feit).

  3. Elvis was uniek, maar grootste artiest? Dat is m.i. iemand die zelf zijn muziek schrijft en uitvoert, maar dat hij velen heeft beïnvloed staat buiten kijf. Was overigens wel een rechts mannetje!

  4. Volledig oneens met Edward.
    Uiteindelijk gaat het om de thrill van de muziek, de stem enz. Het schrijven van muziek maakt iemand geen groots artiest. Het is de klasse van de uitvoering! Voor mij in ieder geval. Zijn uitvoeringen overtroffen vrijwel altijd de originelen. Zoals ‘Bridge over troubled water’, waarover de schrijver zelf gezegd heeft dat de uitvoering van Elvis precies zo was als hij zich bij het schrijven had voorgesteld. Simon en Carfunkel waren dus niet in staat dat zelf te doen!
    Verder was Elvis helemaal geen rechts mannetje. Verkondig geen onzin gebaseerd op onjuiste citaten.

  5. Nou links zal ie ook niet geweest zijn, als Amerikaan, maar hij stond wel bekend vanwege zijn vrijgevigheid.

  6. Het gaat uiteindelijk om zijn fenomenale muziek en niet om zijn politieke voorkeur. Opvallend is wel dat diegenen die nu nog leven en met hem hebben samengewerkt uiterst lovend over hem spreken als muzikant EN als medemens. Wat maakt de rest dan uit.

  7. Geen kwaad woord over Elvis, is het niet Natha? Elvis was een marionet in de handen van Kolonel Parker. Er was een Amerikaanse zanger (wiens naam mij even is ontschoten) die voordeed HOE Elvis moest zingen. Hij zag er goed uit, had veel charisma en was een fantastische zanger maar ik vind het wel degelijk van belang of iemand zijn eigen songs schrijft, maar daar verschillen wij dan blijkbaar van mening over. Hij was een vriendje van Nixon en echt vrijgevig was hij ook al niet en wat hij dan gaf trok hij weer van de belasting af. Geeft allemaal niets hoor. Geniet jij maar lekker van zijn muziek!

  8. Ieder mens heeft zijn sterke kanten en tekortkomingen. Iemand die muziek maakt kunnen we waarderen of niet. Dat is iets persoonlijks. Ik heb niets te maken met andere zaken dan dat, vind ik. Net zoals ik vind dat het voor mij niet belangrijk is dat hij zelf zijn songs niet schreef. Ik respecteer natuurlijk wel als iemand dat anders vindt.
    Verder: Niemand hoefde Elvis voor te doen. Hij is eerder een voorbeeld voor anderen geweest.
    Voor de auteur: kijk eens naar de beelden van eind 1976. Daar is geen sprake van ‘een dikke Elvis’. Gewoon van een man die veertig is.
    Wat de discussie over zijn vrijgevigheid betreft: hij had het ook allemaal niet hoeven te doen, geen inzet voor sociale projecten, benefiet concerten, helpen van behoeftigen in zijn omgeving en cadeaus aan naasten. De meeste van deze giften zijn trouwens niet aftrekbaar van de belasting! Hij was ‘bevriend’ met de zittende president. Is dat iets fout? Gelukkig kijk ik niet zo zwartgallig naar de wereld.
    Tot slot: bedankt, want ik geniet nog steeds van zijn muziek en dat al vele decennia.

  9. Of de verhalen kloppen weten wij beiden niet, om de dood eenvoudige reden wij er niet bij waren. Dat geldt ook voor de “affaire” rond Cliff Richard. Zijn fans geloven er niets van, maar wij weten het niet en kunnen het ook niet weten. Fan zijn maakt vaak blind.
    Het belangrijkste is beste Natha, is dat jij van zijn muziek geniet.
    (ik ook wel hoor, vooral van zijn Sun periode)
    En Elvis heeft zeker de jaren 50 gedomineerd.
    Zoals John Lennon ooit zei: “Before Elvis there was nothing”

  10. Inderdaad, we waren er niet bij. Dus hoeven we ook geen conclusies te trekken. Dat heeft niets met blind zijn te maken. En dat probeer ik ook duidelijk te maken. Wat hij een rechts mannetje? Was je erbij? Of is dat gebaseerd op de legio tegenstanders die hem hoe dan ook in een negatief daglicht willen plaatsen?
    Ik ben ook een oude Rocker, maar ik moet toegeven dat ik zijn latere shows ook heerlijk waardeer. Ik hoef geen negatieve mening over iemand te hebben, want waarom zou ik.
    Ja, Lennon had in dat opzicht gelijk. Maar hij stierf niet na zijn militaire dienst. Als ik zijn fenomenale carrière bekijk is hij een unicum. Maar dat is mijn visie natuurlijk.

Reacties zijn gesloten.