De nee-die-is-niet-Nederlandse klassieker du jour: Poor but honest / Kapitalismen / Het is de schuld…

Doet het goed aan de bar in een café. Hoewel – enfin, zo is het wel bedoeld. Toch is het refrein nogal eens gebruikt in demonstraties, de tijd waarin het “mietje” in de tekst politiek incorrect gevonden zou worden valt ongeveer samen met de dagen waarin kritiek op het kapitalisme niet meer gepast werd geacht.

Een duidelijk drink- en eventueel aanbouwlied is de Deense versie van Per Dich, Sådan er Kapitalismen, zo is het kapitalisme. Zo ver kom ik nog wel met de vertaling. Als er onder onze geachte lezersschare iemand is die het kan en wil vertalen: doe eens gek, wees de eerste. Gij moogt het hieronder zetten.
Ik heb een Deens woordenboekje, al jaren wacht er een boek op mijn vakgebied in het Deens op mij naast dat woordenboek, en als ik dit lees zinkt mij weer de moed in de schoenen – zo nabije familie, zo totaal anders… (Nee, het is alleen in het Deens).
Ik begrijp dat het onderstaande een vergelijkbaar verhaal is als de Nederlandse tekst van Michel van der Plas gezongen door Leen Jongewaard, maar het meisje wordt tot zonde verleid door een rijke man. Zij springt in het kanaal, lijkt dood maar rijst op en zingt het refrein…
1966.

[Nou vooruit, het eerste couplet: Zij was arm maar zo eerlijk, zij was de trots van het kindertehuis, maar een rijk man werd begerig en hij benam haar van haar deugd].

Hun var fattig, men så ærlig
hun var barndomshjemmets pryd
men en rig mand blev begærlig
og så tog han hendes dyd
Sådan er kapitalismen
utak er de armes løn
det’ de riges paradis, men
jeg sy’ns fan’me det er synd

Da på ballet hun var gået
traf hun ham på pigejagt
Hun sae: jeg har aldrig fået noget
det sku’ hun aldrig ha’ sagt
Sådan er kapitalismen
utak er de armes løn
det’ de riges paradis, men
jeg sy’ns fan’me det er synd

Hun tog toget ind til staden
for at skjule sit syndefald
nu går hun og trækker på gaden
fire kroner for et knald
Sådan er kapitalismen
utak er de armes løn
det’ de riges paradis, men
jeg sy’ns fan’me det er synd

Se det lille hus med stråtag
hvor hendes gamle moder bor
æder kaviar – med velbehag!
lever fedt af dat’ren’s hor
Sådan er kapitalismen
utak er de armes løn
det’ de riges paradis, men
jeg sy’ns fan’me det er synd

Pigen trækker nu på strøget
klædt i laktaske og tyll
hun er havnet helt i møget
det’ det rige møgsvins skyld
Sådan er kapitalismen
utak er de armes løn
det’ de riges paradis, men
jeg sy’ns fan’me det er synd

Hun har ligtorne på halen
hun har fnat og det de ved
så hun springer i kanalen
slut med hor ja ded var ded
Sådan er kapitalismen
utak er de armes løn
det’ de riges paradis, men
jeg sy’ns fan’me det er synd

De trak hende op af dyndet
pjaskvåd, viklet ind i tang
hun er død for hun har syndet
men hun rejste sig og sang
Sådan er kapitalismen
utak er de armes løn
det’ de riges paradis, men
jeg sy’ns fan’me det er synd

Nu heb ik ooit de Zweedse versie van dit nummer gedraaid voor de zaal, waarna ik van aanwezige Engelsen hoorde dat dit een drinklied was waar geen kapitalisme aan te pas kwam. Ik nam dit voor kennisgeving aan, ik kende een versie van Ian Whitcomb, waarin een vuige Labourman zich vergrijpt aan de gevallen deerne. Het probleem is dan wel dat die versie, toegeschreven aan Whitcomb zelf, uit 1965 dateert en Per Dichs nummer is uit 1966. En dan blijkt het inderdaad een Engels drinklied te zijn. Dit moet u kunnen volgen vooral ook omdat het beeldverhaal de tekst weergeeft. Het is een “traditional”, dit is de oudste plaatopname. Billy Bennett, 1932.

Poor but honest

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.