Rockklassieker du jour: Break up

In de VS was hij al tamelijk spoedig uit beeld, maar in Europa bleef hij bekend tot het eind van de jaren zestig: Del Shannon, echte naam: Charles Weedon Westover. Het zonnetje in huis was hij niet bepaald met zijn eigen nummers en heel verrassend is het dan niet dat hij er een eind aan gemaakt heeft, op 55-jarige leeftijd in 1990. Dit is een LP-track uit 1965 die in 1966 als single is uitgebracht en wel indruk maakte (diepe indruk, op mij althans) maar geen hit werd, in 1966.
Het karakteristieke orgeltje dat hem begeleidde in die jaren was een musitron, zelf gebouwd door de bespeler Max Crook.
Hoor het intro en je weet: het is verloren, maar het spel moet uitgespeeld worden. Herkenbaar, te herkenbaar, wat mij betreft. Met mij is het toch nog in orde gekomen, dank u.

Don’t try to fool me with tears in your eyes
I know it won’t be long
I can feel it when we kiss
You’ll soon be gone
I can tell there’s something on your mind
You’re just not the same
I can hear it in your voice
When you speak my name

We’re gonna break up, break up, break up
I’m losing you

I can see things I never saw before
You keep hurting me more and more
Oh there’s so much that I wanna say
But the right words don’t come my way

We’re gonna break up, break up, break up
I’m losing you

I can see things I never saw before
You keep hurting me more and more
Oh there’s so much that I wanna say
But the right words don’t come my way

We’re gonna break up, break up, break up
I’m losing you

Break up, break up, break up
Break up, break up

(Het rubrieksmenu dwingt mij een knoop door te hakken die anders niet hoefde te worden doorgehakt: welk genre? Het zou zelfs in al zijn treurigheid soul kunnen heten, maar het is wel heel “wit” want heel erg Del Shannon. Rock dan maar).