Ik zit bij de telefoon en wacht…

“You can call me any old time of the day”. Ik vind het nog een punt, zo’n zin te vertalen. “Je kunt me altijd bellen”. Klinkt net iets te vrijblijvend. “Te allen tijde”, veel te formeel. “Bel me als je mij wilt bellen” – zo dan maar?

Een Uitvaller bij de Zwarte Lijst, en ik constateer dat ik nu wat Dionne Warwick betreft het vroege werk de voorkeur geef. Bacharach-David, het drietal was nog nieuw. On revient à son premier amour.

Don’t think because
You’ve been running around
I won’t answer the phone
When your world tumbles down
You can call me
Any old time of the day
And I’ll be there
If you ever need someone to cry to
I’ve got a shoulder to spare
Remember
I still care

It doesn’t matter
That you broke my heart
My heart still loves you so
It doesn’t matter
That you left my arms
My arms still need you so
And even though
You walked out of my life
You are my life
You are my love
For always!


Any old time of the day, Dionne Warwick. 1964


Leslie Uggams blijft in 1968 dicht bij het origineel.