Een kijkje in het alledaags racisme

Mijn moeder ging vandaag naar het inloopspreekuur van de huisarts. De hele wachtkamer zat vol met Syriers. En geen zitplaats meer en niemand die voor haar opstond. Ze is 84. Die uitvreters bleven gewoon op hun luie reet zitten dus ging ze maar weer naar huis. Het is om te kotsen.

De schrijfster (?) van dit proza heeft diverse geloofwaardigheidsproblemen. Laat ik ze toch maar even opsommen:
1) Een volle wachtkamer – het moest wel op het inloopspreekuur zijn, want op afspraakuren zit die wachtkamer natuurlijk niet vol. Maar dan nog. Allemaal Syriërs? Hoe weet schrijfster hun oorspronkelijke nationaliteit?
2) Maar stel dat het waar is – er was dus geen assistent(e) bij de hand die kon regelen dat mevrouw kon gaan zitten, door het te vragen of haar zelf een stoel aan te bieden?
3) Er is geen wellevender volk dan (Arabische) Levantijnen. Alleen daarom al is dit ongeloofwaardig.

Maar dan ken je de trollen en Echte Nederlanders niet. Die geloven dit verhaal maar al te graag. Het doorsijpelend ageisme over de 84-jarige die niet voor zichzelf op kan komen zij toch ook nog even vermeld.

Hier is een andere versie van het verhaal:

Mijn moeder ging vandaag naar de huisarts naar het inloopspreekuur. De hele wachtkamer zat vol met syriers.
En geen zitplaats meer en niemand die voor haar opstond. Ze is 84. Dus ging ze vragen om een afspraak en kan ze pas a.s. maandag terecht. Het is om te kotsen.

In deze versie is moeder net mondig genoeg om een afspraak te maken. Ja hoor eens, hoe zit dat? (Ik plak de teksten omdat je maar nooit weet hoe het gaat met dit soort trollenpraat).
Op deze twiet wordt wel anders gereageerd…