5 gedachten over “Marokkaans-Nederlandse jongere reageert heel Hollands in conflictsituaties”

  1. Daar snappen ze helemaal niets van bij Trouw natuurlijk: hij blijft toch een Marokkantje, dus hij is niet van ons en wat ze maar dan blieven vertellen bij Trouw, telt hij uiteindelijk niet mee. Klaar. Trouw in de prullenbak. 😀

  2. Zo begon het jaren 30 in Nazi-Duitsland ook. Ik zal de naam van de groep expres niet noemen, waarvan men verbaasd was dat die best wel Duits kon blijken te reageren! Schokkend!

    En het eindigt met: `Gòh, nooit gedacht, zo’n Nederlandse Marokkaan blijkt ook van pijn te schreeuwen als je hem in de fik steekt.’

  3. weer zo’n onderzoekje van Stichting Open Deur, Marokkanen zijn net mensen…

    wat een verrassing

  4. “‘In haar onderzoek kwam Novin slechts één opvallend verschil tussen autochtone en Marokkaanse jongeren in Nederland tegen. “De boosheid van beide groepen is oerhollands, maar waar het voor een Nederlandse puber vervolgens helpt om tot tien te tellen of tv te kijken, blijkt afleiding geen effect te hebben op het psychologisch welzijn van Marokkaans-Nederlandse jongeren.”

    Daar heb ik ook in toenemende mate last van. Nou ja, last? Denk eerder dat de veroorakers van bij mij èn bij de Marokkaans-Nederlandse jongeren veroorzaakte woedende boosheid daar last van heeft. En dat zal niet veranderen als die oorzaken niet worden weggenomen.

    Dat is dé constatering van dat onderzoek dat mij het meeste blij maakt. Ik heb verrassenderwijs jonge bondgenoten die dat zelf nog niet weten maar daar op een goed moment achter zullen komen. Ik hoef alleen maar van mijn woedende boosheid kont te blijven doen en daar heb ik helemaal geen moeite mee.

    “‘Novin interviewde in Nederland zo’n 160 Nederlandse en 160 Marokkaans-Nederlandse jongeren (van 12 tot 18 jaar) op scholen in de Randstad.

    Dankzij een subsidie van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) kon ze in Marokko haar onderzoek verbreden. Daar interviewde ze ook een grote groep Marokkaanse jongeren. “Om zo te kijken bij welke groep de emoties van Marokkaanse-Nederlandse kinderen het dichtst in de buurt komen.”

    Marokkaans-Nederlandse jongeren zijn vaak hier geboren, opgegroeid, gaan hier naar school en moeten zich hier handhaven. Het lijkt dus niet zo’n schokkende conclusie dat ze heel Hollands reageren, erkent Novin. Maar anderzijds toonde eerder crosscultureel – internationaal vergelijkend – onderzoek aan dat cultuur (opvoeding, normen en waarden van ouders) —-en de genen—-* [aandachtstrepen van mij] vaak bepalender waren dan het leven op school en straat, buitenshuis dus.

    Je zou bij de Marokkaans-Nederlandse jongeren een culturele spagaat kunnen verwachten, dacht Novin. Tussen de individualistische Nederlandse cultuur – met een nadruk op ‘jezelf kunnen zijn’, autonomie, assertiviteit en vrijheid van meningsuiting – en de Marokkaanse: collectivistisch, respect, groepsbelang en loyaliteit. Die kwam Novin op het gebied van de emoties dus niet tegen.”‘

    *—-en de genen—- Wat een softe wetenschappelijke in de tekst verzopen intellectuele taal weer om oude naziracistische en nieuwe neonazionistische opvattingen te weerleggen. Als racisme een ziekte is die geen naam mag hebben volgens deze psychologen dan mag de woedende boosheid daarover ook geen naam hebben. Toch?

    Kortom, dit hele onderzoeksresultaat is een subsidie onwaardig kulverhaal van psychologen die hun eigen verdrongen idiotie nog niet kunnen begrijpen.

Reacties zijn gesloten.