Mongool

Ze schelden elkaar uit voor mongool. Ik kijk naar een stel jongens en meisje van een jaar of 15. Ze duwen elkaar onder, schreeuwen, vinden zichzelf heel wat. Sinds ik zelf een soort mongool heb, vind ik het scheldwoord dat ze gebruiken nog vervelender dan toen mijn zoon er nog niet was.

Om me heen dobbert Job. Zijn armpjes over de plastic zwemband. ‘Buiten, buiten’, zegt hij. Job is absoluut geen buitenkind, maar dit badje in de openlucht vindt hij leuk. Het zit ’m in de plastic klepjes waar je doorheen moet zwemmen om van binnen naar buiten te komen. Als een apenjong klampt hij zich vast aan mijn rug, ik duw de flappen opzij die hij daarna op zijn hoofd krijgt. Dolle pret. (Mongool – Annemarie Haverkamp schrijfster/journalist, Joop.nl)

Net als Annemarie moet ik ook even onder water om chloorogen te krijgen. Als ik dit lees, denk ik, het komt wel goed met de jeugd. 🙂 Het zijn de ouderen die het verpesten.

1 gedachte over “Mongool”

  1. Pas als je zelf iets krijgt, ga je begrijpen dat woorden pijnlijk kunnen zijn. Als je tenminste last hebt van een gebrek aan empathie.

Reacties zijn gesloten.