7 gedachten over “Taqqiyah bij de PVV”

  1. [“Kom toch uit de kast PVV’er! We zullen je heus niet KEIHARD uitlachen. “]
    Je liegt! Dat is wel zo. Tenminste ikke wel hoor!!!!

  2. Dit bedoel ik juist als ik zeg dat we in Nederland een deel van de samenleving hebben in de afgelopen decennia die altijd verkapt xenofoob en racistisch is geweest en tevens werd dit in alle toonaarden ontkent.
    Betere voorbeeld heb je niet.

    Eens een keertje moet men de realiteit gaan accepterend en overeenkomstig gaan handelen.
    Er hoort hierover gediscussierd te worden.

    Met dank aan Krapuul.

  3. #5
    [“Dit bedoel ik juist als ik zeg dat we in Nederland een deel van de samenleving hebben in de afgelopen decennia die altijd verkapt xenofoob en racistisch is geweest en tevens werd dit in alle toonaarden ontkent. “]
    Ik weet zeker dat ik nooit xenofoob ben geweest maar wel dat ik ooit racistisch was. Dat was niet zozeer omdat ik mensen van een niet-westers ras inferieur vond, maar mijzelf superieur achtte.
    Een beetje het “Sjors en Sjimmie” effect dus. Sjors, de intelligente bestrijder van alles wat verkeerd was, Sjimmie die het met Sjors eens was, maar duidelijk onderdeed aan Sjors omdat hijzelf nooit op briljante ideeën kwam, maar desondanks toch een hele lieve jongen was. Beide figuurtjes sluit je in je hart. Sjimmie misschien nog wel meer dan Sjors.
    Een bepaalde vorm van racisme herken ik nog steeds bij me net als seksisme wat ik onbedoeld en ongewild toepas als ik bijvoorbeeld bij een quiz op tv hoop dat de meisjes en/of zwartjes winnen. Omdat ik (nogmaals, geheel onbewust) op wil komen voor de “zwakkeren”. Het is volslagen idioot mijn argumenten, maar het is verschrikkelijk lastig er vanaf te komen. Want paradoxaal genoeg is als je dat probeert dan maak je je nog meer schuldig aan discriminatie.
    Gelukkig heb ik een heel stel nikkertjes in m’n familie en m’n eigen aanhang is in overgrote meerderheid vrouwelijk Mensen die best wel snappen dus dat ik gewoon een probleemgevalletje ben waar ze zich niet al te veel zorgen om hoeven te maken.

  4. Mogelijk ter aanvulling:
    Sommige mensen storen zich nogal eens aan me als ik de term “nikker(tje)” gebruik.
    Maar ik kan die mensen verzekeren dat als ik één van m’n nichtjes vertel dat ze een “lekkernikkerinnetje” is, daar veel minder moeite mee heeft dan als ik zou vertellen dat ik haar een “bekoorlijke, aantrekkelijke jonge vrouw van het negroïde ras” vind.

Reacties zijn gesloten.