Post punt NL

Een instantie waar ik vrijwilliger van ben heeft een postbus. Eens in de zoveel tijd maak ik die leeg. Vandaag ook, en er zaten allerlei brieven en kaarten en aankondigingen in van een verhuizing naar ander adres en nieuwe sleutels die je krijgt op vertoon van je legitimatiebewijs.
Achter de balie zat de gebruikelijke chagrijnige man vanuit de tijd dat het nog PTT was en hij ambtenaar, nu in een TPG bloesje. Ik gaf natuurlijk (per ongeluk) het verkeerde papier en meneer reikte het meteen terug met de woorden: “Hier kan ik niks mee.”
Er was nog een dichte brief in de stapel, dus ik vroeg of die het kon zijn. Dat wist hij niet, dan moest ik het openmaken, wreef hij in mijn gezichtje.
Tegen die tijd komt natuurlijk de stoom uit mijn oren van hem niet over die balie trekken en in het kanaal aan de overkant duwen.
Gelukkig kwam zijn vrouwelijke collega vrij en riep mij dat ik aan de beurt was.
Ze wist te vertellen dat het nu verhergeprivatiseerd wordt en gaat verhuizen en dat we nieuwe sleutels en alles krijgen en zij en haar collega’s op straat kwamen.

Dat is natuurlijk een grof schandaal en dat is al jaren een grof schandaal. Maar het meest valt op dat dat privatiseren alleen maar op heeft geleverd dat alles duurder is geworden.

Maar nou kan ik met die man geeneens medeleven hebben.