De stuitend domme terreur van de retoriek van het huishoudboekje

Ik zag een discussie van een CDA-clown met SP’er Paul Ulenbelt, beiden kandidaat kamerleden.

Dat laatste is natuurlijk sowieso een waarheid als een koe.

De CDA’er vond het zorgelijk dat “De SP” (= Ulenbelt) onderstaande had gezegd (hetgeen overigens niet waar is, want het was een quote uit een artikel van twee economen. En het was geen tweet van Ulenbelt zelf, maar een zogenaamde “retweet”. Een retweet van een quote uit een door twee docenten van de Rijksuniversiteit Groningen geschreven economisch artikel door een SP’er is zoiets als een “like” van de foto van een veewagen met het Ajax-logo erop door een CDA’er, maar dan anders.

Dit was de quote:

De vergelijking van overheidsfinanciën met een huishoudboekje is even aantrekkelijk als fout.

En het artikel waar het over gaat staat hier.

Neem het eens goed door. Het plaatst kinderachtige oneliners van Rutte, Pechtold, CDA-clowns en vergelijkbare roeptoeters over “huishoudboekje” in een net iets ander perspectief dan wat je gewend bent.

7 gedachten over “De stuitend domme terreur van de retoriek van het huishoudboekje”

  1. Ik vind de vergelijking aantrekkelijk omdat hij verheldert. Hoewel verhelderen vaak vereenvoudigen met zich meebrengt (dat is toch het doel?) blijft de essentie behouden: al is de overheid een heel groot huishouden en staat ze voor behoorlijk wat uitdagingen, in de grond van de zaak kost alles wat de overheid (voor ons, namens ons) wil geld. De overheid moet dus voor een paar dingen zorgen:
    – de juiste dingen doen (oftewel: een boodschappenlijstje maken)
    – letten op prijs-kwaliteit verhouding (oftewel: idem)
    – niet meer uitgeven dan gebudgetteerd (oftewel: idem).

    De vergelijking gaat mank door idiote constructies als ‘lenen van kleinkinderen’ (schulden) en kosten externaliseren (afwentelen op anderen) overheden veel mogelijkheden geven voor leuke dingen voor (een meerderheid van) de mensen.

    Het zou mij niet verbazen als mensen die de vergelijking mank vinden gaan minder kritisch staan tegenover begrotingstekorten en overheidsschuld…

  2. Er zijn goede redenen om het begrotingstekort omlaag te brengen. Maar heel terecht wordt in het aangehaalde artikel gesteld dat een staatsschuld van 70% geen reden voor paniek is. Het neurotisch hameren op een snelle verlaging van de staatsschuld heeft een neoliberaal ideologische achtergrond, het gebeurt niet vanwege een sterke economische noodzaak.

    Het grootste manco in de vergelijking van een staatshuishouding met een huishoudboekje vind ik de invloed op de economie. Een individueel huishouden of bedrijf heeft geen merkbare invloed op de economie, een sterk bezuinigende overheid kan daarentegen de economie kapot maken.

  3. @Sjaak:
    Met het verschil in schaalgrootte ben ik het wel eens, maar doet aan de bruikbaarheid van de vergelijking niet veel af. Ik heb mijn kinderen hun zakgeld uit te leggen door te verwijzen naar het huishoudgeld van het gezin. Hoeveel komt er binnen en wat moet je er precies van betalen. Zelfde schaalverschil, maar het werkte verhelderend moet ik zeggen.

  4. @4 Jawel, maar daar wordt niet veel meer gezegd dan dat resultaten uit het verleden, zo’n 100 jaar geleden, meer zeggen over het nu dan het huidige marktsentiment. Oftewel, omdat het 100 jaar geleden goed ging, zijn overheidstekorten nu ook niet erg, en heeft ‘de markt’ ongelijk.

    Los van wat je daarvan kunt vinden (ik denk dat een markt amoreel is, net als het weer), ging het mij alleen om de bruikbaarheid van de vergelijking, los van enige conclusie die je daaruit zou kunnen trekken. Een SP’er en een VVD’er kunnen het aan de hand van deze vergelijking hebben over overheidsfinanciën, zonder het daarmee inhoudelijk eens te (moeten) zijn.

  5. @5: Dus de markt is volgens jou een natuurverschijnsel wat dingen van ons wil. Hm, waar doet me dat nou toch aan denken…. Maar zouden we niet eens vragen aan Rutte c.s. waar hun dogma van de maximale staatsschuld op gebaseerd is, of zou zoiets hoogst ongepast zijn?

  6. @4 Het gaat over resultaten van de afgelopen 200 jaar. Uitstekende resultaten voor NL, mét staatsschuld. En wat je bijvoorbeeld in die grafiek kan zien dat is de staatsschuld nu even stijgt maar dat ie in het grotere geheel gewoon daalt.

Reacties zijn gesloten.