Noodopvang wilde dieren

Ruim 1 jaar geleden is onder leiding van Bleker definitief doorgevoerd dat je een diploma moet hebben om wilde dieren op te vangen. Wilde dieren als in “in het wild levende dieren in Nederland”. Een diploma, je moet namelijk voldoen aan het ‘Kwaliteitsprotocol opvang niet-gedomesticeerde inheemse dieren‘. Dat is mooi en dat is goed, want er werd (en wordt) heel wat afgebeund door goedwillende amateurs, die een hoop schade en dierenleed veroorzaken.
Alleen is het wel het probleem dat het grote gros van de dierenopvangen (ook bij de gedomesticeerde) door vrijwilligers opgezet en gerund is en wordt. Afhankelijk van donaties en schenkingen en in hoogstzelden gevallen, een provincile of gemeentelijke bijdrage.
Dus nu werd de keuze simpel: of doorgaan met opvangen en proberen overal geld vandaan te halen, of stoppen en heel veel kennis weggooien.
De Partij voor de Dieren vond dit natuurlijk te gortig en diende een motie in.
En natuurlijk werd die verworpen. Dat de gristenen en de nep-liberalen tegen stemden hoeft geen verbazing te wekken, maar huilie-huilie-zielige-diertjes-Dion-Graus-PVV stemde ook tegen.