Hoe mijnbouw, wanbeheer en droogte een Colombiaans schiereiland leeg slurpen

Foto via La Chispa
Foto via La Chispa
La Guajira sterft van de dorst. Dit gebied is een van de armste, meest inheemse en meest vergeten regio’s van Colombia. De kindersterfte is er bijna net zo hoog als in Rwanda. De rivier Ranchería, de belangrijkste waterbron, droogde uit door hevige droogte en intensief waterverbruik door mijnbouwbedrijf El Cerrejón. De overheden doen onvoldoende om de bevolking aan water te helpen.

Het noordoostelijke schiereiland La Guajira is een van de 32 departementen van Colombia en zo groot als de helft van Nederland. Het grootste gedeelte van La Guajira is woestijnachtig gebied. De heuvel Cerrejón wordt geëxploiteerd door het gelijknamige mijnbouwbedrijf, dat toebehoort aan drie buitenlandse bedrijven: BHP Billiton (Australië), Anglo American (Zuid-Afrika) en Glencore plc. (Zwitserland). Dit bedrijf delft kolen voor elektriciteitsopwekking, voornamelijk bestemd voor de Europese en Noord-Amerikaanse markten. De mijn bestaat sinds 1980 en beslaat een oppervlakte van 69.000 hectare. Bedrijf Cerrejón verwacht hier in 2017 een productie van zestig miljoen ton kolen. Het waterverbruik door Cerrejón tast de kwantiteit en kwaliteit van het water ernstig aan. Het afgelopen jaar maakte de hevige droogte de situatie op het schiereiland alarmerend.

De lokale bevolking lijdt onder het watertekort, vooral de inheemse bevolkingsgroep de Wayúu. De Wayuú en andere inheemse groepen vormen 45 procent van de 900.000 inwoners van La Guajira en wonen verspreid over driekwart van het gebied. Zo’n 15 procent stamt af van uit Afrika gehaalde slaven. Hoewel in La Guajira maar 1,5 procent van de Colombiaanse bevolking woont, herbergt het 20 procent van alle inheemse Colombianen. In geen enkel ander departement is dat aantal zo hoog.

Lees verder, La Guajira sterft van de dorst, bij La Chispa.