Fidel Castro (1926-2016): “De geschiedenis zal me vrijspreken”

Fidel Castro was ongetwijfeld een van de meest fascinerende en omstreden politieke leiders van de laatste vijftig jaar. Het kleine en weerbarstige Cuba heeft onder zijn leiding een uitzonderlijke en merkwaardige rol gespeeld in de wereldgeschiedenis.

De jonge Fidel
Fidel wordt geboren in 1926 in het oosten van het land, als derde oudste van zeven kinderen. Zijn vader is een arme Spaanse immigrant die zich wist op te werken tot grootgrondbezitter, maar die steeds bescheiden was gebleven. Hij betaalt zelf een onderwijzeres om les te geven aan zijn kinderen en die van zijn landarbeiders, in een klein schooltje op de haciënda. Zo groeit de kleine Fidel op tussen kinderen van arme landarbeiders. Velen van hen zijn haveloze Haïtiaanse immigranten.

Fidel is een hyperactief haantje-de-voorste en een echte bengel. Hij is heel sportief maar ook leergierig. Hij wil graag verder studeren. Zo belandt hij van op de boerenbuiten via de stad Santiago de Cuba in het prestigieuze jezuïetencollege in de hoofdstad Havana.

De jezuïeten stimuleren zelfstandig denken maar ook gehoorzaamheid, persoonlijke waardigheid, ondernemingszin en doorzettingsvermogen, openheid en moed, bereidheid om offers te brengen en risico’s te nemen. De rede staat hoger dan het gevoel, welbespraaktheid hoger dan genot en bezit. Dat waardepatroon laat zijn sporen na bij de jonge Fidel. Zijn grote held is Don Quichote. Ook dat zal zijn levensloop mee bepalen.

“We twijfelen er niet aan dat hij zijn levensboek met briljante bladzijden zal vullen. Fidel is uit het goede hout gesneden en heeft de capaciteit om het te maken.” Uittreksel uit het laatste schoolrapport van Fidel

Student en rebel
Fidel gaat rechten studeren in Havana. Hij wordt al snel actief in het zeer gepolitiseerde studentenleven en neemt het voortouw in protestacties, waar hij zich ontpopt tot een radicale studentleider. Tussendoor verdiept hij zich in politieke literatuur en leert o.a. de werken van Marx en Engels kennen. Toch wordt hij geen lid van de communistische partij, maar kiest voor de Ortodoxos, een radicale anticorruptiepartij. Met de communisten onderhoudt hij wel goede contacten. (Lees verder bij de bron van dit artikel)

Via:: dewereldmorgen.be