Concurreren met Bangladesh

In Bangladesh stortte in april 2013 een textielfabriek in. Meer dan duizend werknemers vonden daarbij de dood. Het is een uitwas van een systeem dat steeds op zoek is naar de goedkoopste productiemogelijkheden. Karin Spaink heeft nu aan gevolgen van dat systeem voor ons aandacht geschonken.

We hebben lang gedacht dat het rijke westen zichzelf kon bedruipen met werk in de dienstverlening, in de zorg, en in het nadenken. Laat de rest van de wereld alle domme en gevaarlijke arbeid maar doen: wijzelf houden tenminste het werk dat aandacht, service, menselijk contact en verstand vergt.
(Spaink.net)

Maar die redenering klopt niet. Het meeste werk dreigt voorgoed te verdwijnen uit ons land en de zwakste werknemers moeten concurreren met bijvoorbeeld arbeidsomstandigheden in Bangladesh.

We mogen blij zijn dat een type als Spaink oog heeft voor de situatie. Dat betekent dat mainstream media de issue beginnen op te pikken. De gevolgen voor het Westen van de mondiale concurrentie op de vrije markt zijn overigens al lang bekend. Zo is op Krapuul in januari 2013 een artikel aan de zogenoemde factormobiliteit gewijd.