“Sta me toe een duik te nemen, mét burkini”

Ik licht mijn hoofd naar boven en wat ik zie zijn deskundige mensen die bekommerd zijn om mijn welbevinden in deze maatschappij. Ik aanschouw hen in een grote agora waarin zij op een diplomatische manier over mijn hoofd discussiëren.

Het zijn mensen die zó volleerd zijn dat ze menen te weten wat er zich in datzelfde hoofd afspeelt. Een heleboel psychologen en therapeuten zitten daar. Mensen die syntheses maken over hoe ik mij als individu voel en hoe karakterloos het is om bepaalde beslissingen zelf te nemen. En sociologen stellen vast dat ik op basis van deze labiele psychologische toestand wellicht een gevaar ben voor mezelf en de geweldige inclusieve omgeving.

Maar wacht. Ook antropologen, godsdienstdeskundigen en wijsgerigen voegen zich tot het gezelschap toe. Ook een royaal kakelverbond aan pseudo- feministen kan niet ontbreken. Zij zien persoonlijke keuzes maken als een vanzelfsprekend privilege voor de verlichte, van geloofsovertuiging ontdane vrouwen. Terecht. Want structureel seksisme wordt ingeboezemd door religie, dat kan toch niet anders?

We zijn er nog niet. Tot slot komt nog een select en geleerd alfa groepje opdraven (al dan niet met baardgroei) dat nog nét iets te weinig wordt uitgenodigd in een wel zéér speciale mini agora, de studio. Terwijl het nog grotere publiek kan meekijken geven ze meningen over mijn hoofd en als het dan heel goed mee valt, nemen ze ook geen standpunten in.

(Lees verder bij de bron van dit artikel)

Via:: dewereldmorgen.be