Het meel in de ogen als het over wit seksisme gaat

‘We’ durven niet te schrijven over seksueel geweld als er mensen van een andere origine bij betrokken zijn. Dat schrijft de hoofdredactrice van Het Nieuwsblad in een drukgelezen editoriaal. Hoe komt het dan dat de aanrandingen in Keulen al dagen voorpaginanieuws zijn en er over gelijkaardige feiten op het jaarlijkse Oktoberfest met geen woord gerept wordt?

Het begint een ritueel te worden. Mensen – hoofdzakelijk uit linkse hoek – slaan een mea culpa. Ze verontschuldigen zich voor het feit dat ze de ogen hebben dichtgedaan, dat ze de waarheid verdoezeld hebben. De Gentse burgemeester Daniel Termont deed het enkele weken geleden nog in Knack. “We hebben ons altijd ingehouden als het over migratie ging, uit schrik stemmen te verliezen.”

Na de gebeurtenissen in Keulen is het de beurt aan enkele kopstukken binnen de media. “Kunnen we nu eindelijk ophouden te praten met meel in de mond?”, vraagt Liesbeth Van Impe, hoofdredactrice van Het Nieuwsblad. Want dat deden ‘we’ blijkbaar, ‘we’ durven niets negatiefs te vermelden over “mensen van Noord-Afrikaanse of Arabische afkomst”.

Volgens Van Impe is dat de reden dat de gebeurtenissen in Keulen pas vijf dagen later doordrongen tot de internationale media. “Er werd gezwegen, of er werd rond de feiten gepraat. Vermoedelijk uit schrik dat populisten en extremisten, wie dit geweld tegen vrouwen goed in het kraam past, met het verhaal zouden gaan lopen.”

Het is bevreemdend om dat te lezen uit de mond van een hoofdredacteur terwijl de kranten al decennia vol staan met het eeuwig aanslepende debat over het zogenaamde failliet van de multiculturele samenleving en de problemen die moslims veroorzaken.

(Lees verder bij de bron van dit artikel)

Via:: dewereldmorgen.be